அவர்கள் நிதானமாய் பார்க்கிறார்கள்
நான் சுயம் குன்றித் திரும்பிக்கொள்கிறேன்...
அவர்கள் அழ முற்படுகிறார்கள்
நான் கவனமாய் கண் குறுக்கிக்கொள்கிறேன் ...
அவர்களுக்கு மெல்லிய விசும்பலுடன் கண்ணீர் ததும்புகிறது
நான் வெற்று சமாதானங்களுடன் துடைக்க முயல்கிறேன் ...
கடைசி துளி உயிரையும் கூட்டி கதறுகையில்
யாரையோ கைகாட்டி திட்டியபடி திரும்பி நடக்கிறேன் ...
Can you explain in chennai tamil.
பதிலளிநீக்குHi Suji,
பதிலளிநீக்குI have written this poem during the LTTE tamilians who are all killed in the name of war, it was greatly hurt me and I was (not only me all the tamilnadu people) not in the position to help them as a human apart from all the disputes what they have believed to committed.
Just imagine the group of people who ask you to save them from death, then you may fell the immense meaning of this poem.
paravayillaiye en blog-ga kooda padikkiraiya ????
take care your health and kamal's too....
with love
shivam